هرچند بايد اين رنجنامه خطاب به وزير امور خارجه آقاي «زلمي رسول» نوشته مي گرديد اما بنا به دلايلي خطاب به رييس جمهور اسلامي افغانستان جناب آقاي حامد كرزي تحرير گرديد.
قبل از آنكه اصل رنجنامه نگاشته شود بايد متذكر شد كه متن اين نامه درد دل بسياري از اتباع افغانستان است كه به نحوي با سفارت كبراي جمهوري اسلامي افغانستان در تهران سر و كار دارند. درست روزهاي كه آقاي كرزي به عنوان اشتراك در نشست كشورهاي فارسي زبان (چند روز قبل) به تهران سفر كرده بود ما نيز در اطراف سفارت كبراي كشورمان روزها و شبها سرگردان به فكر انجام كارمان در سفارت كبراي جمهوري اسلامي افغانستان در تهران بوديم و اميدوار كه آقاي كرزي شايد يكسري به سفارت تحت زعامت خويش بزند و از مردمي كه در اين روزها در هواي گرم تابستاني زير نور شديد آفتاب ساعتها روي پا ميايستند دلجويي لفظي انجام داده و هدايت لازم را جهت حل مشكلات آنان صادر نمايد، اما زهي خيال باطل ! بنابر اين :
آقاي رييس جمهور!
رييس جمهور و مسئولان ساير كشورها وقتي به كشوري سفر ميكنند، براي دلجويي و ديدار با مردم خود با هدف احترام و گره گشايي از مشكل آنان جلسات و نشستهايي ترتيب ميدهند و به درد دل و مشكلات آنان وقعي مينهند و هدايتهاي لازم را صادر ميكنند، اما دريغا كه شما
ادامه مطلب
